Rien ne se passe (3)

De smaak van landschapsbouw begint me langzaam te pakken. Dit is jaren geleden dat ik hier mee bezig ben geweest. Mijn meeste banen eindigden vaak op het punt, dat ik zou beginnen met het landschap. Toen begon ik met het bouwen van de modelbaan: eerst de ondergrond, vervolgens de rails. Nu ben ik eerst begonnen met het bouwen van de bebouwing. Die is al grotendeels af, ik zal ook hier eens een artikel over schrijven.

Nu kan het landschap in één vloeiende beweging gebouwd worden. De bebouwing kan er direct in gezet worden. En dan maak je in één keer meters. En dat voelt dan weer prettig en motiverend. De treinen die je hebt rijden in een relatief korte tijd door goed opgebouwd landschap.

Lees verder Rien ne se passe (3)

Rien ne se passe (2)

Zoals je in het vorige artikel al zag, was de landschapsmodulebak al voorbereid op een licht reliëf. Het idee was om een weggetje via een S-vorm het spoor te laten passeren om vervolgens in het landschap te verdwijnen. Het landschap wordt met eenvoudige materialen gevormd. In de oudpapierbak vind ik wat doosjes en wat stevig inpakpapier.

Lees verder Rien ne se passe (2)

Rien ne se passe (1)

Noord Frankrijk, september 1970. Het vlas is geoogst, de bieten staan nog op het land. Door het vlak ogende landschap loopt een veldspoorlijntje. Af en toe rijdt er een goederentreintje langs en op de marktdagen rijdt er een ‘autorail’, een afgedankt tramstel dat door de lokale maatschappij omgebouwd is tot motorrijtuig. Bij een melkfabriek staan wat melkbussen voor een deel gebracht door een lokje. Het café is nog gesloten. Grijze wolken hangen in de lucht. Het dreigt een vruchtbaar weer te worden.
Verder gebeurt er eigenlijk niets
.

Lees verder Rien ne se passe (1)